Dag 5.     27 april  Een wat onrustige nacht gehad vroeg eruit ,  bij de stop om 06.30 even wat foto's op het perron genomen van Krasnoyansk ,konden de medereizigers ook even zien wat ze hadden gemist terwijl ze sliepen , het is prachtig weer net zo als de reis tot nu toe, alles gaat voorspoedig de machinist is de weg nog niet kwijt geraakt. De vlaktes zijn overgegaan in heuvel landschap waar de trein zich doorheen slingert een mooi gezicht . De besneeuwde velden en bossen hebben we wonderbaarlijk achter ons gelaten , het water wat we tegenkomen is wel bevroren dus wel koud. Om 07.30 komt ook met een slaperig gezicht mijn schat uit de cabine. Eerst feliciteren met Joyce anders bega je, je eerste fout van de dag. De rest van de wagon is nog niet geland op deze aardkloot. JOYCE jarig, Even sms voor felicitaties vanuit nog steeds Rusland inmiddels een aardig stuk Siberië in richting Irkutch, we zijn nu over de helft van het traject, richting Ulan Batorl Na de de medereizigers ontwaakte, eerst koffie en een ontbijten , BbhInmiddels liep het al weer naar de volgende stop van 10.52 in Kanskaya voor 20 min.  Op het perron stonden de nodige Babuschkas ( moedertje van Rusland ) met hun eigen gemaakte eten, wat prima smaakt, even in slaan dus voor de komende uren. De kleine medereiziger (2,5 j ) liet trots zijn gekookte ei aan idereen zien wat hij had gekregen , een schat van een mannetje. Na de lunch dagboek bij houden, borduurwerk en lezen. Als we niet in de knoop willen komen met het tijdsverschil in Ulan Bator zullen we vroeger naar bed moeten anders wordt de volgende nacht tot uitstappen erg kort.  Dus zullen we Irkursch niet zien als tussenstop. Het is inmiddels 16.30. ( lokale tijd 19.30) en de duisternis begint in te vallen. Jullie begrijpen dat g.j. En ik om de beurt een stukje schrijven en aan jullie dus de taak om te ontdekken wie wie schrijft!!! Het leuke is dat wij het kekkerste eten kopen op de kleine stationnetjes. Op de grote stations zij er van die staats winkeltjes met een Mamoeska in een soort kranten kiosk en ook een luikje   van 20+20 cm waar we dan voorstaan en aanwijzen wat we willen hebben. Vandaag hadden we op een klein perron bij verschillende mensen wat gekocht zo ook een soort pannenkoeken die gevuld waren. Lekker toch dachten we nog maar bij het avondeten lekker op eten. Nou wat het was weten we niet maar zo iets smerigs hebben we nog nooit gegeten!!! G.j  had een andere pannenkoek dan ik, toen ik een hap nam dacht ik he wat is dat maar g.j. Hapte lekker weg, ik zei smaakt die van jou ook zo vies? Nee hoor, zei hij en ik dacht verdomme die van mij zal toch niet bedorven zijn? Ik zei, wil je die van mij ook eens proeven gelukkig vond hij het ook vies en het koekje wat hij had zat binnen in ook een onbestendige smerige. Weggooien dus. Verder eten we lekker van ons voorraadkelder,maar het is ook erg leuk  om op de perrons eten te kopen.  Met Fred en Mieke ( onze mede reizigers in de coupe) maken we s,avond een kaartje wat heel gezellig is. Wie wint gaat bier en chips halen in  de restauratie wagen ( dat is 10 wagons terug, dus een flinke wandeling). Zo dat was het weer voor vandaag, wij gaan om 10 uur naar bed.i.v.m. De tijdzone die we moeten over bruggen. Welterusten. Dag 5.     27 april  Een wat onrustige nacht gehad vroeg eruit ,  bij de stop om 06.30 even wat foto's op het perron genomen van Krasnoyansk ,konden de medereizigers ook even zien wat ze hadden gemist terwijl ze sliepen , het is prachtig weer net zo als de reis tot nu toe, alles gaat voorspoedig de machinist is de weg nog niet kwijt geraakt. De vlaktes zijn overgegaan in heuvel landschap waar de trein zich doorheen slingert een mooi gezicht . De besneeuwde velden en bossen hebben we wonderbaarlijk achter ons gelaten , het water wat we tegenkomen is wel bevroren dus wel koud. Om 07.30 komt ook met een slaperig gezicht mijn schat uit de cabine. Eerst feliciteren met Joyce anders bega je, je eerste fout van de dag. De rest van de wagon is nog niet geland op deze aardkloot. JOYCE jarig, Even sms voor felicitaties vanuit nog steeds Rusland inmiddels een aardig stuk Siberië in richting Irkutch, we zijn nu over de helft van het traject, richting Ulan Batorl Na de de medereizigers ontwaakte, eerst koffie en een ontbijten , BbhInmiddels liep het al weer naar de volgende stop van 10.52 in Kanskaya voor 20 min.  Op het perron stonden de nodige Babuschkas ( moedertje van Rusland ) met hun eigen gemaakte eten, wat prima smaakt, even in slaan dus voor de komende uren. De kleine medereiziger (2,5 j ) liet trots zijn gekookte ei aan idereen zien wat hij had gekregen , een schat van een mannetje. Na de lunch dagboek bij houden, borduurwerk en lezen. Als we niet in de knoop willen komen met het tijdsverschil in Ulan Bator zullen we vroeger naar bed moeten anders wordt de volgende nacht tot uitstappen erg kort.  Dus zullen we Irkursch niet zien als tussenstop. Het is inmiddels 16.30. ( lokale tijd 19.30) en de duisternis begint in te vallen. Jullie begrijpen dat g.j. En ik om de beurt een stukje schrijven en aan jullie dus de taak om te ontdekken wie wie schrijft!!! Het leuke is dat wij het kekkerste eten kopen op de kleine stationnetjes. Op de grote stations zij er van die staats winkeltjes met een Mamoeska in een soort kranten kiosk en ook een luikje   van 20+20 cm waar we dan voorstaan en aanwijzen wat we willen hebben. Vandaag hadden we op een klein perron bij verschillende mensen wat gekocht zo ook een soort pannenkoeken die gevuld waren. Lekker toch dachten we nog maar bij het avondeten lekker op eten. Nou wat het was weten we niet maar zo iets smerigs hebben we nog nooit gegeten!!! G.j  had een andere pannenkoek dan ik, toen ik een hap nam dacht ik he wat is dat maar g.j. Hapte lekker weg, ik zei smaakt die van jou ook zo vies? Nee hoor, zei hij en ik dacht verdomme die van mij zal toch niet bedorven zijn? Ik zei, wil je die van mij ook eens proeven gelukkig vond hij het ook vies en het koekje wat hij had zat binnen in ook een onbestendige smerige. Weggooien dus. Verder eten we lekker van ons voorraadkelder,maar het is ook erg leuk  om op de perrons eten te kopen.  Met Fred en Mieke ( onze mede reizigers in de coupe) maken we s,avond een kaartje wat heel gezellig is. Wie wint gaat bier en chips halen in  de restauratie wagen ( dat is 10 wagons terug, dus een flinke wandeling). Zo dat was het weer voor vandaag, wij gaan om 10 uur naar bed.i.v.m. De tijdzone die we moeten over bruggen. Welterusten. Dag 5.     27 april  Een wat onrustige nacht gehad vroeg eruit ,  bij de stop om 06.30 even wat foto's op het perron genomen van Krasnoyansk ,konden de medereizigers ook even zien wat ze hadden gemist terwijl ze sliepen , het is prachtig weer net zo als de reis tot nu toe, alles gaat voorspoedig de machinist is de weg nog niet kwijt geraakt. De vlaktes zijn overgegaan in heuvel landschap waar de trein zich doorheen slingert een mooi gezicht . De besneeuwde velden en bossen hebben we wonderbaarlijk achter ons gelaten , het water wat we tegenkomen is wel bevroren dus wel koud. Om 07.30 komt ook met een slaperig gezicht mijn schat uit de cabine. Eerst feliciteren met Joyce anders bega je, je eerste fout van de dag. De rest van de wagon is nog niet geland op deze aardkloot. JOYCE jarig, Even sms voor felicitaties vanuit nog steeds Rusland inmiddels een aardig stuk Siberië in richting Irkutch, we zijn nu over de helft van het traject, richting Ulan Batorl Na de de medereizigers ontwaakte, eerst koffie en een ontbijten , BbhInmiddels liep het al weer naar de volgende stop van 10.52 in Kanskaya voor 20 min.  Op het perron stonden de nodige Babuschkas ( moedertje van Rusland ) met hun eigen gemaakte eten, wat prima smaakt, even in slaan dus voor de komende uren. De kleine medereiziger (2,5 j ) liet trots zijn gekookte ei aan idereen zien wat hij had gekregen , een schat van een mannetje. Na de lunch dagboek bij houden, borduurwerk en lezen. Als we niet in de knoop willen komen met het tijdsverschil in Ulan Bator zullen we vroeger naar bed moeten anders wordt de volgende nacht tot uitstappen erg kort.  Dus zullen we Irkursch niet zien als tussenstop. Het is inmiddels 16.30. ( lokale tijd 19.30) en de duisternis begint in te vallen. Jullie begrijpen dat g.j. En ik om de beurt een stukje schrijven en aan jullie dus de taak om te ontdekken wie wie schrijft!!! Het leuke is dat wij het kekkerste eten kopen op de kleine stationnetjes. Op de grote stations zij er van die staats winkeltjes met een Mamoeska in een soort kranten kiosk en ook een luikje   van 20+20 cm waar we dan voorstaan en aanwijzen wat we willen hebben. Vandaag hadden we op een klein perron bij verschillende mensen wat gekocht zo ook een soort pannenkoeken die gevuld waren. Lekker toch dachten we nog maar bij het avondeten lekker op eten. Nou wat het was weten we niet maar zo iets smerigs hebben we nog nooit gegeten!!! G.j  had een andere pannenkoek dan ik, toen ik een hap nam dacht ik he wat is dat maar g.j. Hapte lekker weg, ik zei smaakt die van jou ook zo vies? Nee hoor, zei hij en ik dacht verdomme die van mij zal toch niet bedorven zijn? Ik zei, wil je die van mij ook eens proeven gelukkig vond hij het ook vies en het koekje wat hij had zat binnen in ook een onbestendige smerige. Weggooien dus. Verder eten we lekker van ons voorraadkelder,maar het is ook erg leuk  om op de perrons eten te kopen.  Met Fred en Mieke ( onze mede reizigers in de coupe) maken we s,avond een kaartje wat heel gezellig is. Wie wint gaat bier en chips halen in  de restauratie wagen ( dat is 10 wagons terug, dus een flinke wandeling). Zo dat was het weer voor vandaag, wij gaan om 10 uur naar bed.i.v.m. De tijdzone die we moeten over bruggen. Welterusten. Dag 5.     27 april  Een wat onrustige nacht gehad vroeg eruit ,  bij de stop om 06.30 even wat foto's op het perron genomen van Krasnoyansk ,konden de medereizigers ook even zien wat ze hadden gemist terwijl ze sliepen , het is prachtig weer net zo als de reis tot nu toe, alles gaat voorspoedig de machinist is de weg nog niet kwijt geraakt. De vlaktes zijn overgegaan in heuvel landschap waar de trein zich doorheen slingert een mooi gezicht . De besneeuwde velden en bossen hebben we wonderbaarlijk achter ons gelaten , het water wat we tegenkomen is wel bevroren dus wel koud. Om 07.30 komt ook met een slaperig gezicht mijn schat uit de cabine. Eerst feliciteren met Joyce anders bega je, je eerste fout van de dag. De rest van de wagon is nog niet geland op deze aardkloot. JOYCE jarig, Even sms voor felicitaties vanuit nog steeds Rusland inmiddels een aardig stuk Siberië in richting Irkutch, we zijn nu over de helft van het traject, richting Ulan Batorl Na de de medereizigers ontwaakte, eerst koffie en een ontbijten , BbhInmiddels liep het al weer naar de volgende stop van 10.52 in Kanskaya voor 20 min.  Op het perron stonden de nodige Babuschkas ( moedertje van Rusland ) met hun eigen gemaakte eten, wat prima smaakt, even in slaan dus voor de komende uren. De kleine medereiziger (2,5 j ) liet trots zijn gekookte ei aan idereen zien wat hij had gekregen , een schat van een mannetje. Na de lunch dagboek bij houden, borduurwerk en lezen. Als we niet in de knoop willen komen met het tijdsverschil in Ulan Bator zullen we vroeger naar bed moeten anders wordt de volgende nacht tot uitstappen erg kort.  Dus zullen we Irkursch niet zien als tussenstop. Het is inmiddels 16.30. ( lokale tijd 19.30) en de duisternis begint in te vallen. Jullie begrijpen dat g.j. En ik om de beurt een stukje schrijven en aan jullie dus de taak om te ontdekken wie wie schrijft!!! Het leuke is dat wij het kekkerste eten kopen op de kleine stationnetjes. Op de grote stations zij er van die staats winkeltjes met een Mamoeska in een soort kranten kiosk en ook een luikje   van 20+20 cm waar we dan voorstaan en aanwijzen wat we willen hebben. Vandaag hadden we op een klein perron bij verschillende mensen wat gekocht zo ook een soort pannenkoeken die gevuld waren. Lekker toch dachten we nog maar bij het avondeten lekker op eten. Nou wat het was weten we niet maar zo iets smerigs hebben we nog nooit gegeten!!! G.j  had een andere pannenkoek dan ik, toen ik een hap nam dacht ik he wat is dat maar g.j. Hapte lekker weg, ik zei smaakt die van jou ook zo vies? Nee hoor, zei hij en ik dacht verdomme die van mij zal toch niet bedorven zijn? Ik zei, wil je die van mij ook eens proeven gelukkig vond hij het ook vies en het koekje wat hij had zat binnen in ook een onbestendige smerige. Weggooien dus. Verder eten we lekker van ons voorraadkelder,maar het is ook erg leuk  om op de perrons eten te kopen.  Met Fred en Mieke ( onze mede reizigers in de coupe) maken we s,avond een kaartje wat heel gezellig is. Wie wint gaat bier en chips halen in  de restauratie wagen ( dat is 10 wagons terug, dus een flinke wandeling). Zo dat was het weer voor vandaag, wij gaan om 10 uur naar bed.i.v.m. De tijdzone die we moeten over bruggen. Welterusten. Dag 4.        26 april Donderdag ochtend na een wat abrupte stop was iedereen om 7.00 wakker, was een mooie tijd want we hadden weer een tussen stop in Ishim , toen de wagon deur open ging was het duidelijk dat het een iets kouder gebied was  -6 C , maar wel erg mooi weer , gauw wat water en brood ( ja daar leven we op, we gaan tenslotte richting Siberië )  voor de komende uren inslaan  en weer de trein in op naar de volgende stop, de omgeving wijzigt  niet  veel de afgelopen uren.  We vermaken ons goed in de trein, de Chinese wagon beheerder is een aardige vent , die zeer behulpzaam is, aan een ding twijfel ik wel een beetje, elke als ik toppie zeg moet hij hartelijk lachen , vrees dat dat in het Chinees toch iets anders betekend, zoek ik nog uit. 12.00 tussen stop in Omsk om weer eten in te slaan, voor de volgende 4uur,wat liggen slapen , want al met al is het een toch wel vermoeiende reis, zeker als stilzitten niet je dagelijkse bezigheid is. 15.45 tussen stop in Balalinsk , daar hadden ze Russische pizza en lekker bruin brood dus kopen die handel en weer de trein in , inmiddels was de temp.  weer gezakt tot -oC  nog geen 100 km verder begint het landschap zich te bedekken met sneeuw, dus ons staat nog wat te  wachten in Mongolie We hoorde dat maandag het vliegveld in Irkutsh gesloten was door de sneeuwval, die kan moeten we nog op. We hebben besloten om vanavond niet naar de restauratie wagen te gaan daar dit uit eindelijk toch geen top was , dus om 19.15 bij de volgende stop weer het nodige eten scoren. Het is allemaal goed te doen, de afwas is wat lastig in de toilet ruimte, en weer eens lekker douchen zou toch wel weer prettig zijn, maar daar zijn we nog min. 50 uur van verwijderd. De trein raast maar door de besneeuwd steppen en ondertussen is het 19.00 en compleet donker , we gaan nu steeds meer het tijdsverschil merken omdat we nog steeds in Moskou tijd leven.  We zijn inmiddels weer 4 uur verder en stoppen weer  voor 20 min. in  Wat gerookte kip gehaald voor het eten , want voor moskou is het 19.00 maar voor deze plek is het lokaal inmiddels 22.00. Na de maaltijd maar even een spelletje kaart , daarna naar bed .tot morgen . De dorpjes die voorbij komen zien er wat troosteloos uit, het zijn een stuk of tien à twaalf huisjes met luiken er voor. Allemaal van hout natuurlijk want je ziet alleen maar bossen en steppen.  Waar de mensen hier van leven is een raadsel. Er zijn wel wat fabriekjes maar dat is ook alles. Onderweg zegge en schrijven 1 snel weg gezien. Onze mede reizigers  zijn  bijna allemaal jongeren. Een stel is op huwelijksreis en hebben een jongetje  va 2.5 jaar. Het is een erg leuk en lief kind. Het zijn Belgen. Dan zijn er twee stellen die een wereldreis van een jaar gaan maken. Een stel gaat naar Tibet en dan verder en dat andere stel blijft in mongolie en blijven dan in China. Onze mede hut bewoners gaan ook de rondreis in Mongolie maken en dat is best gezellig. G.j schreef al dat het erg koud is geworden. Wij zijn blij met onze winterkleding. Alles mee maar geen handschoenen. Ja wie denkt daar aan als het bijna Mei is. Maar hier is het nog winter en alles dik in de sneeuw (zie de foto,s) We vermaken ons uitstekend en het is erg gezellig zo met elkaar in het gangpad. Vanavond gaan we aan. Noedels en hopen nog wat komkommer e.d. Te kunnen kopen. Helaas is de wijn erg duur dus nemen we (als het er nog is) een biertje. Ze verkopen wel wodka maar dat lust niemand hier. Bij ons in de wagon zijn alleen  de Nederlanders waar ik het over had. Verder zijn er veel lege wagons dus ze hebben een makkie  onze kampbeheerder (grapje) De restauratie wagen is ongeveer 9 wagons verder dus een flinke tippel om er te komen. Op deze manier kom ik wel van de drank af.